این ماده دربارهٔ نوعی شرط در قرارداد به نام «شرط نتیجه» است. شرط نتیجه یعنی طرفین در قرارداد توافق میکنند که یک نتیجهٔ مشخص بهوجود بیاید.
طبق این ماده، اگر حصول آن نتیجه به سبب (وسیله یا اقدام خاصی) نیاز نداشته باشد، همان توافق و اشتراط بهخودیخود آن نتیجه را بهوجود میآورد؛ یعنی لازم نیست کار دیگری انجام شود.
نکتهٔ مهم این است که این حکم فقط وقتی جاری است که نتیجه «موقوف به سبب خاصی نباشد»؛ اما خود متن توضیح نمیدهد که چه چیزهایی «سبب خاص» بهشمار میآید و این بخش برای خوانندهٔ عادی مبهم است.