این ماده میگوید برای تشکیل یک معامله، همیشه لازم نیست حرف بزنیم یا چیزی بنویسیم؛ اگر کاری انجام شود که نشان دهد دو طرف قصد و رضایت دارند، همان معامله شکل میگیرد. مثلاً «قبض و اقباض» یعنی دادن و گرفتن مال، اگر نشاندهندهٔ قصد و رضا باشد، میتواند راهی برای انجام معامله باشد.
اما این قاعده همیشگی نیست و خود متن میگوید در مواردی که قانون استثنا کرده باشد، این شیوه پذیرفته نمیشود. متن مشخص نمیکند آن موارد استثنا کداماند و در همین ماده به آنها اشارهای نشده است.