این ماده یک تعریف ساده میدهد: هر چیزی که بتوان آن را از جایی به جای دیگر برد، بدون اینکه خود آن چیز یا مکانی که در آن قرار دارد خراب یا آسیب ببیند، «مال منقول» حساب میشود.
نکتهٔ اصلی این تعریف دو شرط است: اول اینکه جابهجا کردن آن ممکن باشد، و دوم اینکه این جابهجایی نه به خود شیء و نه به محل آن آسیبی نزند. اگر هر یک از این دو شرط برقرار نباشد، این ماده دربارهٔ آن چیز حکمی نمیدهد و آن را منقول معرفی نمیکند.
این ماده فقط همین تعریف را بیان میکند و تبصرهای ندارد. متن، مصداقهای منقول را نام نمیبرد و فهرستی از آنها ارائه نمیکند.