این ماده یک تعریف کوتاه است: عقد جایز قراردادی است که هر یک از دو طرف آن میتواند هر زمان که بخواهد آن را فسخ کند. یعنی در این نوع قرارداد، هیچکدام از طرفین برای همیشه به ادامهٔ قرارداد پایبند نیستند و امکان برهمزدن آن برای هر دو طرف باز است.
متن ماده فقط همین تعریف را بیان میکند و دربارهٔ انواع قراردادهای جایز، شرایط فسخ، آثار فسخ یا مقدار زمان آن توضیحی نداده است. همچنین مشخص نشده کدام قراردادها جایز هستند؛ این موضوع در این متن نیامده است.