این ماده میگوید عقد لازم قراردادی است که هیچکدام از دو طرف معامله حق فسخ آن را ندارند، مگر در موارد معینی که در متن به آنها اشاره شده است.
به زبان ساده، در عقد لازم طرفین نمیتوانند هر وقت بخواهند قرارداد را به هم بزنند؛ فقط در همان موارد خاصی که «موارد معینه» نامیده شده، امکان فسخ وجود دارد.
این ماده خودش موارد معینه را نام نمیبرد و فقط به صورت کلی به آنها ارجاع میدهد.