ماده ۱۸۷ قانون مدنی

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

عقد ممکن است نسبت به یک طرف لازم باشد و نسبت به طرف دیگر جایز.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این ماده یک قاعدهٔ کلی دربارهٔ عقدها می‌گوید: ممکن است یک عقد نسبت به یکی از دو طرف «لازم» و نسبت به طرف دیگر «جایز» باشد. به زبان ساده، لازم نیست وضعیت دو طرف قرارداد همیشه یکسان باشد؛ می‌توان تصور کرد که در یک قرارداد واحد، وضعیت یک طرف با طرف دیگر متفاوت باشد.

واژه‌های «لازم» و «جایز» در همین متن تعریف نشده‌اند. در کاربرد رایج، عقد لازم را نمی‌توان به‌طور یک‌طرفه بر هم زد و عقد جایز را می‌توان بر هم زد؛ ولی این ماده فقط از تفاوت وضعیت دو طرف سخن می‌گوید و توضیح نمی‌دهد که چه عقدهایی یا با چه شرط‌هایی این حالت پیش می‌آید.

مصادیق واقعی

فرض کنید علی و مریم با هم قراردادی می‌بندند. بر اساس همین متن، ممکن است این قرارداد نسبت به علی لازم و نسبت به مریم جایز باشد؛ خود ماده نمی‌گوید این حالت در کدام قرارداد یا با چه شرطی پیش می‌آید.

سؤالات پرتکرار

آیا ممکن است یک قرارداد برای یکی از طرفین اجباری باشد و طرف دیگر بتواند آن را بر هم بزند؟

بله؛ همین متن می‌گوید عقد ممکن است نسبت به یک طرف لازم و نسبت به طرف دیگر جایز باشد.

این ماده کدام عقدها را مثال زده است؟

هیچ عقد یا قرارداد مشخصی را نام نبرده؛ فقط حکم کلی را بیان کرده است.

این متن گفته چه چیزی باعث می‌شود عقدی نسبت به یک طرف لازم و نسبت به طرف دیگر جایز باشد؟

نه؛ متن ماده در این باره توضیحی نداده و فقط همان حالت را ممکن دانسته است.

مشاهدهٔ متن کامل قانون مدنی ←