بر اساس این ماده، اگر کسی کارهای آغازین برای احیای زمین انجام دهد — مثل سنگ چیدن دور زمین یا کندن چاه و کارهای مشابه — این کار «تحجیر» نامیده میشود.
تحجیر بهخودیخود باعث مالکیت نمیشود؛ یعنی با این کارها آن شخص مالک زمین نمیشود. ولی همین کار برای او «حق اولویت در احیاء» ایجاد میکند؛ یعنی در احیا کردن آن زمین نسبت به دیگران حق تقدم پیدا میکند.