ماده ۱۴۱ قانون مدنی

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

مراد از احیای زمین آن است که اراضی موات و مباحه را به وسیله عملیاتی که در عرف آباد کردن محسوب است از قبیل زراعت، ‌درخت‌کاری، بنا ساختن و غیره قابل استفاده نمایند.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این ماده می‌گوید وقتی از «احیای زمین» حرف می‌زنیم، منظور چیست: آباد کردن زمین‌های موات و مباحه. یعنی زمین‌هایی که بی‌صاحب و بدون آبادانی‌اند را با کارهایی که در عرف و نظر مردم «آباد کردن» به حساب می‌آید، قابل استفاده کنیم.

متن قانون چند نمونه از این کارها را نام برده است: زراعت، درخت‌کاری، بنا ساختن «و غیره». کلمهٔ «و غیره» نشان می‌دهد این فهرست محدود به همین چند مورد نیست، اما متن قانون مصداق‌های دیگر را نام نبرده است.

این ماده فقط معنای احیای زمین را روشن می‌کند و دربارهٔ شرایط، آثار یا مالکیت ناشی از آن حکمی ندارد. معیار اصلی هم «عرف» است؛ یعنی کاری باید در نگاه عرفی، آباد کردن زمین شمرده شود.

مصادیق واقعی

زمینی بی‌آباد و بی‌صاحب خارج از شهر را در نظر بگیرید. علی در آن زمین درخت می‌کارد تا قابل بهره‌برداری شود؛ این کار در نگاه این ماده یک نمونه از احیای زمین است.
مریم در زمینی موات و مباحه شروع به ساختن یک بنا می‌کند تا آن زمین قابل استفاده شود؛ این هم از مصداق‌هایی است که این ماده برای احیای زمین نام برده است.

سؤالات پرتکرار

احیای زمین یعنی چه؟

یعنی زمین‌های موات و مباحه را با کارهایی که در عرف آباد کردن حساب می‌شود، قابل استفاده کنیم.

چه کارهایی احیای زمین محسوب می‌شود؟

این ماده زراعت، درخت‌کاری و بنا ساختن را نام برده و بعد از آن گفته «و غیره»؛ یعنی مواردی مانند این‌ها که در عرف آباد کردن باشند، اما متن قانون بقیهٔ مصداق‌ها را نام نبرده است.

معیار تشخیص اینکه کاری آباد کردن است یا نه چیست؟

خود متن می‌گوید معیار، عملیاتی است که «در عرف آباد کردن محسوب است».

مشاهدهٔ متن کامل قانون مدنی ←
ماده ۱۴۱ قانون مدنی — لویادسک