این ماده دربارهٔ «قسم» یا سوگند در دعوا میگوید که اثر قسم فقط نسبت به کسانی است که طرف دعوا بودهاند و همچنین نسبت به قائممقام آنها.
به زبان ساده، اگر در یک دعوا کسی سوگند یاد کند یا به او سوگند داده شود، این سوگند فقط بر همان کسانی اثر میگذارد که طرف آن دعوا هستند و بر جانشین قانونی آنها. نسبت به کسی که طرف دعوا نبوده، این ماده اثری را بیان نکرده است.
منظور از «قائممقام» در متن روشن نشده و توضیح بیشتری دربارهٔ آن در همین ماده نیامده است.