این ماده دربارهٔ شهادت شهود میگوید که شهادتها باید از نظر مفاد و محتوای اصلی با هم یکی باشند. یعنی شاهدان باید در آنچه بیان میکنند همسو و هماهنگ باشند.
اگر شهود در شهادت خود اختلاف داشته باشند، طبق این ماده شهادتشان قابل اثر نیست. اما اگر از مجموع اظهارات مختلف آنها یک نکتهٔ مشترک و قطعی به دست آید، شهادت تا همان اندازه که آن نکتهٔ مشترک روشن است، میتواند اثر داشته باشد.