این ماده دربارهٔ اسنادی است که در مادهٔ قبل آمده و در خارج تنظیم شدهاند. اگر نمایندهٔ سیاسی یا کنسولی یک کشور خارجی در ایران تصدیق کرده باشد که این اسناد با قوانین محل تنظیم خودشان مطابقت دارند، برای اینکه چنین سندی در دادگاههای ایران پذیرفته شود، یک شرط دیگر هم لازم است: وزارت امور خارجه باید امضای آن نمایندهٔ خارجی را تصدیق کند. اگر محل، خارج از تهران باشد، حکام ایالات و ولایات هم میتوانند امضای نمایندهٔ خارجی را تصدیق کنند.
این ماده خودش نمیگوید اسناد مادهٔ قبل چه اسنادی هستند و فقط به آن ماده ارجاع میدهد. همچنین متن دربارهٔ اینکه چه مقامی در تهران غیر از وزارت امور خارجه صلاحیت دارد یا چه تشریفاتی برای این تصدیق لازم است، توضیح بیشتری نداده است.