ماده ۱۲۷۸ میگوید اقرار هر کس فقط نسبت به خود آن شخص و قائممقام او اثر دارد. «قائممقام» اصطلاح حقوقی است و به کسی گفته میشود که قانوناً جای شخص را میگیرد.
همین ماده اضافه میکند که این اقرار در حق شخص دیگری نافذ نیست، مگر در موردی که قانون آن را الزام کرده باشد. یعنی اگر کسی چیزی را به زیان فرد دیگری اقرار کند، طبق این متن نمیتوان آن را به ضرر آن فرد دیگر به حساب آورد، مگر خود قانون موردی را استثنا کرده باشد.
این ماده یک حکم کلی دربارهٔ دامنهٔ اثر اقرار است.