این ماده به اختلاف بین دو طرف اقرار اشاره دارد: «مقر» یعنی کسی که اقرار میکند و «مقرله» یعنی کسی که اقرار به نفع او انجام شده است. اگر این دو نفر دربارهٔ «سبب اقرار» یعنی علت یا انگیزهای که باعث اقرار شده با هم اختلاف داشته باشند، این اختلاف به درستی و صحت خود اقرار ضرری نمیزند.
به زبان ساده، اصل اقرار معتبر است و صرف اختلاف در اینکه چرا اقرار صورت گرفته، آن را از اعتبار نمیاندازد. این متن دربارهٔ درستی خود اقرار است، نه دربارهٔ حل اختلاف بر سر علت آن.