ماده ۱۲۷۳ قانون مدنی

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

اقرار به نسب در صورتی صحیح است که اولاً تحقق نسب بر حسب عادت و قانون ممکن باشد، ثانیاً کسی که به نسب او اقرار شده‌ تصدیق کند، مگر در مورد صغیری که اقرار بر فرزندی او شده، به شرط آن که منازعی در بین نباشد.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این ماده دربارهٔ «اقرار به نسب» است؛ یعنی وقتی کسی اعلام می‌کند که شخص دیگری مثلاً فرزند یا پدر اوست. بر اساس این متن، چنین اقراری تنها در صورتی درست (صحیح) شمرده می‌شود که دو شرط رعایت شود.

شرط اول این است که به‌طور معمول و بر پایهٔ قانون، ممکن باشد که آن رابطهٔ نسبی واقعاً وجود داشته باشد. شرط دوم این است که کسی که نسب به او نسبت داده شده، این نسبت را تأیید کند.

یک استثنا هم در متن ذکر شده: اگر اقرار به فرزندی یک «صغیر» (کسی که به سن بلوغ نرسیده) باشد، نیازی به تأیید خودِ صغیر نیست، به شرط اینکه هیچ «منازعی» — یعنی کسی که در این موضوع اختلاف و ادعای رقیب دارد — وجود نداشته باشد.

مصادیق واقعی

فرض کنید علی اعلام کند که مریم دختر اوست. اگر مریم خودش این نسبت را تأیید نکند، بر اساس این متن آن اقرار شرایط صحت را ندارد (مگر اینکه مریم صغیر باشد و منازعی هم در میان نباشد).
فرض کنید حسن اقرار کند که پدرش رضا است. اگر رضا این نسبت را تأیید کند و به‌طور عادی و قانونی هم این رابطه ممکن باشد، اقرار در چارچوب این ماده صحیح است.

سؤالات پرتکرار

«اقرار به نسب» یعنی چه؟

یعنی کسی به‌صورت رسمی بگوید که شخص دیگری نسبت خویشاوندی مشخصی با او دارد، مثل اینکه او فرزند یا پدرش است.

برای اینکه این اقرار درست باشد، کسی که نسب به او نسبت داده شده باید چه کار کند؟

بر اساس همین متن، او باید این نسبت را تصدیق (تأیید) کند.

اگر اقرار به فرزندی یک صغیر باشد، باز هم تأیید او لازم است؟

متن برای این حالت استثنا گذاشته: تأیید خودِ صغیر لازم نیست، اما به شرط آنکه هیچ منازعی (کسی که در این موضوع اختلاف دارد) وجود نداشته باشد.

مشاهدهٔ متن کامل قانون مدنی ←
ماده ۱۲۷۳ قانون مدنی — لویادسک