بر اساس این متن، کسی که اقرار میکند باید چهار ویژگی داشته باشد: بالغ، عاقل، قاصد و مختار باشد. «قاصد» یعنی قصد و ارادهٔ اقرار کردن داشته باشد و «مختار» یعنی تحت اجبار و اکراه نباشد.
همچنین این ماده میگوید اقرار صغیر، اقرار مجنون در حال دیوانگی، اقرار کسی که قصد اقرار ندارد و اقرار کسی که اکراه شده، مؤثر نیست. در همین متن تبصرهای ذکر نشده است.