ماده ۱۲۶۱ قانون مدنی

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

اشاره شخص لال که صریحاً حاکی از اقرار باشد صحیح است.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این ماده دربارهٔ «اقرار» است؛ یعنی وقتی کسی به زیان خودش چیزی را می‌پذیرد و به آن اعتراف می‌کند. بر اساس این ماده، اگر فردی لال باشد و با اشاره‌ای که روشن و صریح نشان‌دهندهٔ اقرار است، اعتراف کند، آن اقرار درست و معتبر است.

تأکید متن روی این است که اشارهٔ او «صریحاً حاکی از اقرار» باشد؛ یعنی اشاره باید آن‌قدر واضح باشد که از آن اقرار فهمیده شود. متن دربارهٔ شرایط دیگر اقرار یا تبصره‌ای برای این ماده چیزی نگفته و در همین جا فقط به قانون مدنی، جلد سوم، کتاب اول، باب اول دربارهٔ شرایط اقرار اشاره دارد.

مصادیق واقعی

فرض کنید مریم لال است و طلبکاری به نام علی ادعا می‌کند مریم بدهی‌اش را نپرداخته است. اگر مریم با اشارهٔ روشنی که مفهوم آن اقرار به بدهی است، بدهی را بپذیرد، طبق این ماده این اقرار او درست است.
فرض کنید شخصی لال در برابر دیگران با اشارهٔ واضحی اعتراف کند که مالی که در دست اوست متعلق به دیگری است؛ بر اساس این ماده چنین اشاره‌ای می‌تواند اقرار معتبر به شمار آید، به شرط آنکه اشاره صریحاً حاکی از اقرار باشد.

سؤالات پرتکرار

اگر کسی لال باشد و نتواند حرف بزند، چطور می‌تواند اقرار کند؟

طبق این ماده، اگر با اشاره‌ای اقرار کند که صریحاً و روشنی نشان‌دهندهٔ اقرار باشد، آن اقرار صحیح است.

آیا هر اشاره‌ای از فرد لال اقرار حساب می‌شود؟

متن ماده فقط اشاره‌ای را معتبر می‌داند که صریحاً حاکی از اقرار باشد؛ یعنی اشاره باید روشن و گویای اقرار باشد.

این ماده دربارهٔ چه موضوعی است؟

این ماده بخشی از قانون مدنی دربارهٔ شرایط اقرار است و به طور خاص به اقرار شخص لال با اشاره می‌پردازد.

مشاهدهٔ متن کامل قانون مدنی ←
ماده ۱۲۶۱ قانون مدنی — لویادسک