این ماده فقط معنای «اقرار» را تعریف میکند. بر اساس این متن، اقرار یعنی اینکه شخصی خبر بدهد و بگوید حقی برای شخص دیگری وجود دارد، بهگونهای که این خبر به زیان خودِ او باشد.
بنابراین دو جزء در این تعریف دیده میشود: اول اینکه خبر دادن دربارهٔ وجود یک حق برای غیر باشد، دوم اینکه این خبر به ضرر خودِ گوینده تمام شود.
این متن فقط یک تعریف است و خودش شرطها، اثرها یا استثناهای اقرار را بیان نکرده است.