این ماده شرط مستحق نفقه بودن را بیان میکند. طبق این متن، فردی مستحق نفقه است که دو ویژگی داشته باشد: اول اینکه «ندار» باشد، یعنی نیازمند باشد. دوم اینکه نتواند با اشتغال به یک شغل، وسایل معیشت خود را فراهم کند.
این ماده فقط همین دو شرط را گفته و دربارهٔ مقدار نفقه، رابطهٔ نفقهدهنده و نفقهگیرنده، یا جزئیات دیگر توضیحی نداده است. اگر معنای دقیق «ندار» یا چگونگی احراز «نتواند» برایتان مبهم باشد، متن همین ماده آن را روشن نکرده است.