این ماده میگوید فقط کسی مجبور به پرداخت نفقه (هزینههای زندگی) است که توانایی مالی این کار را داشته باشد. توانایی مالی یعنی او بتواند نفقه بدهد بدون اینکه به خاطر این پرداخت، زندگی خودش در تنگنا و سختی بیفتد.
برای اینکه مشخص شود کسی توانایی مالی دارد یا نه، باید همهٔ بدهیها و تعهدات او و همچنین وضعیت زندگی شخصیاش در جامعه در نظر گرفته شود. یعنی فقط به درآمد او نگاه نمیشود، بلکه مجموع شرایط مالی و زندگیاش سنجیده میشود.
این متن فقط یک معیار کلی برای «توانایی مالی» میدهد و جزئیات بیشتر یا مصادیق دقیق را تعیین نمیکند.