این ماده میگوید اگر سرپرست (ولی) یک فرد مسلمان باشد، حق ندارد برای ادارهٔ کارهای کسی که تحت سرپرستی اوست (مولیعلیه) یک وصی غیرمسلمان تعیین کند.
به زبان ساده: پدر یا جد پدری مسلمان که سرپرست فرزند یا نوهٔ خود است، نمیتواند در وصیت یا تعیین سرپرست بعد از خود، فردی غیرمسلمان را برای رسیدگی به امور آن فرد تعیین کند. واژهٔ «وصی» به کسی گفته میشود که مسئولیت ادارهٔ امور شخص تحت سرپرستی را بر عهده میگیرد.
این متن فقط یک منع ساده را بیان میکند و دربارهٔ جزئیات، شرایط دیگر یا استثناها چیزی نمیگوید.