این ماده میگوید وقتی طفل (کودک) هم به سن بزرگسالی رسید و هم «رشید» شد — یعنی عقل و توانایی ادارهٔ امور مالی خودش را دارد — از زیر ولایت (سرپرستی قانونی پدر و جد پدری) بیرون میآید.
نکتهٔ دوم ماده این است: اگر بعد از آن، همین شخص «سفیه» (کسی که در امور مالی خود بیاحتیاطی و ولخرجی میکند و عقل معاش ندارد) یا «مجنون» (دیوانه) شود، برای او «قیم» تعیین میشود. قیم کسی است که بهجای او و تحت نظارت قانون، کارهایش را اداره میکند.
این ماده دربارهٔ شرایط و نحوهٔ تعیین قیم توضیحی نمیدهد و فقط همین حکم کلی را بیان میکند.