این ماده دربارهٔ وصیای است که ولی قهری (پدر یا جد پدری) برای سرپرستی، تربیت یا ادارهٔ امور شخصِ تحت ولایت (مولیعلیه) تعیین میکند.
بر اساس متن، اگر این وصی برای نگهداری یا تربیت مولیعلیه یا ادارهٔ امور او اقدام نکند، یا خودش از انجام وظایفش امتناع کند، از سمت وصایت منعزل میشود؛ یعنی دیگر وصی محسوب نمیشود.
متن ماده فقط همین حکم را بیان کرده و دربارهٔ جزئیات، شرایط تعیین وصی یا مرجع تشخیص امتناع چیزی نگفته است، پس در این بخشها متن ساکت است.