این ماده میگوید پدر یا جد پدری (پدربزرگ از طرف پدر) که سرپرستی شرعی کودک را بر عهده دارند، میتوانند شخصی را به عنوان «وصی» یعنی سرپرست تعیینشده در وصیت، برای کودک انتخاب کنند. نکتهٔ این ماده این است که پدر یا جد پدری میتوانند به همین وصی این اختیار را بدهند که پس از مرگ خودِ وصی، برای کودک یک وصی دیگر تعیین کند.
به زبان سادهتر: اگر پدر وصیای برای فرزندش معین کند، میتواند در همان وصیت بنویسد که «اگر تو فوت کردی، خودت برای این کودک وصی بعدی را انتخاب کن». در این حالت، تعیین وصی بعدی برعهدهٔ همان وصی اول گذاشته میشود.
این ماده فقط یک اجازه و امکان را بیان میکند و دربارهٔ شرایط دیگر یا جزئیات بیشتر آن چیزی نمیگوید؛ متن از این جهت کوتاه و کلی است.