این ماده یک حکم کلی میگوید: پدر و همچنین پدرِ پدر (جد پدری) هر کدام نسبت به فرزندان خودشان «ولایت» دارند. ولایت یعنی اختیار و مسئولیت تصمیمگیری و سرپرستی در امور مربوط به فرزند.
نکتهای که در همین متن آمده این است که این اختیار هم برای پدر و هم برای جد پدری بهطور جداگانه ذکر شده است. متن دربارهٔ اینکه این دو در عمل چطور با هم هماهنگ میشوند، یا دربارهٔ ترتیب و اولویت میان آنها، یا دربارهٔ مادر چیزی نمیگوید و در این باره ساکت است.