این ماده میگوید کودکی که به سن بلوغ نرسیده (طفل صغیر) زیر «ولایت قهری» پدر و پدربزرگ پدری خود قرار دارد. ولایت قهری یعنی سرپرستیای که قانون آن را تعیین کرده و به انتخاب کسی نیست؛ در این متن، این سرپرستی برای پدر و جد پدری آمده است.
همچنین اگر کودکی رشد فکری لازم را پیدا نکرده (غیر رشید) یا دچار جنون باشد، باز هم تحت همین ولایت قهری پدر و جد پدری است، اما فقط در صورتی که این عدم رشد یا جنون او از دوران کودکی و پیوسته به آن دوران باشد.
نکتهای که در همین متن مبهم است این است که معیار دقیق «اتصال به صغر» یا «عدم رشد» در خود ماده توضیح داده نشده و متن فقط حکم کلی را بیان کرده است.