این ماده میگوید احکامی که در مواد قبل از این ماده آمده است، دربارهٔ کودکی که از «نزدیکی به شبهه» به دنیا آمده هم اجرا میشود. نزدیکی به شبهه یعنی رابطهای که یکی از دو طرف به اشتباه فکر میکند این رابطه شرعی و درست است.
نکتهٔ مهم این ماده این است که این احکام حتی وقتی جاری میشود که مادر چنین اشتباهی نداشته باشد؛ یعنی فقط اشتباه بودن نظر یکی از دو طرف کافی است.
این ماده خودش حکم تازهای تعیین نمیکند و فقط میگوید همان احکام مواد قبلی اینجا هم اجرا میشود. متن این ماده مشخص نکرده که آن احکام قبلی دقیقاً چه هستند و چه چیزی را شامل میشوند.