این ماده دربارهٔ دعوای «نفی ولد» است؛ یعنی حالتی که شوهر میخواهد پدریِ فرزندی را که به او نسبت داده شده انکار کند. فرض ماده این است که شوهر از تاریخ واقعی تولد فرزند خبر نداشته و تاریخ تولد به او طوری اشتباهآور (مشتبه) نشان داده شده که باعث شده فرزند به او نسبت داده شود.
اگر بعداً شوهر بفهمد که فریب خورده و تاریخ واقعی تولد چه بوده، مهلت اقامهٔ دعوای نفی ولد دو ماه از روزی است که این فریب را کشف کرده است؛ نه از زمان دیگر.
متن ماده فقط همین حالت خاص را بیان میکند و دربارهٔ حالتهای دیگر در همین متن حکمی گفته نشده است.