این ماده دربارهٔ «دعوی نفی ولد» است؛ یعنی وقتی شوهر میخواهد ادعا کند که طفلی که به دنیا آمده فرزند او نیست. بر اساس این متن، چنین دعوایی باید در فاصلهٔ زمانی اقامه شود که پس از آگاهی شوهر از تولد طفل، عادتاً برای طرح دعوا کافی باشد. علاوه بر این، در هر حال اگر دو ماه از تاریخ آگاهی شوهر از تولد طفل بگذرد، دیگر این دعوا شنیده نمیشود (مسموع نخواهد بود).
نکتهٔ مهم این است که مبدأ زمان، «تاریخ اطلاع یافتن شوهر از تولد طفل» است، نه لزوماً تاریخ خود تولد. همچنین این ماده به «مواد قبل» ارجاع داده، ولی محتوای آن مواد در همین متن نیامده است.