این ماده میگوید اگر شوهر، پدرِ فرزند بودنِ خود را پذیرفته باشد — چه با گفتار روشن و صریح، چه به شکلی غیرمستقیم و ضمنی — دیگر نمیتواند بعداً ادعا کند که این فرزند از او نیست و چنین ادعایی از او شنیده نمیشود.
منظور از «مواد قبل» همان مادههای پیش از این ماده است؛ متن همین ماده دربارهٔ محتوای آن مادهها چیزی نمیگوید و فقط به آنها ارجاع داده است.
اصطلاح «اقرار» یعنی کسی به زیان خودش چیزی را بپذیرد و به آن اعتراف کند، و «صریحا یا ضمنا» یعنی این پذیرش میتواند با لفظ روشن بیان شود یا از رفتار و گفتههای غیرمستقیم فهمیده شود.