این ماده دربارهٔ نسبِ کودکی است که از «نزدیکی به شبهه» به دنیا میآید. طبق این متن، چنین کودکی فقط به کسی نسب داده میشود که در اشتباه بوده است.
اگر هر دو طرفِ آن رابطه در اشتباه بوده باشند، کودک به هر دو طرف ملحق میشود.
اصطلاح «نزدیکی به شبهه» در همین متن توضیح داده نشده و متن فقط حکم آن را بیان کرده است.