این ماده دربارهٔ حالتی است که کسی از ملک شخص دیگری استفاده میکند، اما فقط به خاطر اجازهٔ ساده و بدون قرارداد (اذن محض) آن مالک. در چنین حالتی، مالک میتواند هر زمان که بخواهد اجازهاش را پس بگیرد و اجازهدهنده الزامی به ادامه دادن آن ندارد.
تنها وقتی مالک نمیتواند اجازهاش را پس بگیرد این است که مانع قانونی وجود داشته باشد. خود این ماده توضیح نمیدهد که آن مانع قانونی چیست و چه مواردی را شامل میشود؛ پس در این باره متن ساکت است.