این ماده میگوید یکی از شرطهای درست بودن ازدواج این است که زن و شوهر دقیقاً مشخص و معین باشند؛ یعنی هیچکدام دربارهٔ اینکه طرف مقابل چه شخصی است شک و ابهام نداشته باشند.
به زبان ساده، در هنگام عقد باید روشن باشد که دقیقاً کدام زن و کدام مرد با هم ازدواج میکنند. اگر این تعیین و مشخص بودن نباشد، این متن میگوید شرط صحت نکاح برقرار نیست. خود این ماده جزئیات بیشتری دربارهٔ اثرها یا راهحلها بیان نکرده است.