ماده ۱۰۶۶ قانون مدنی

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

هر گاه یکی از متعاقدین یا هر دو لال باشند عقد به اشاره از طرف لال نیز واقع می‌شود مشروط بر اینکه به طور وضوح حاکی از انشای عقد باشد.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

ماده ۱۰۶۶ دربارهٔ عقد نکاح می‌گوید اگر یکی از دو طرف عقد یا هر دوی آنها لال باشند، عقد از طرف لال به اشاره هم واقع می‌شود. «لال» کسی است که توان سخن گفتن ندارد.

تنها شرطی که در همین متن آمده این است که اشاره باید «به طور وضوح حاکی از انشای عقد» باشد؛ یعنی اشاره به روشنی نشان دهد که طرف می‌خواهد عقد را ببندد. متن دربارهٔ شرایط دیگر یا حالت اشارهٔ غیرواضح چیزی نمی‌گوید.

مصادیق واقعی

فرض کنید علی لال است و می‌خواهد با مریم عقد نکاح انجام دهد. اگر علی با اشاره‌ای روشن و بی‌ابهام قصد خود را برای بستن عقد نشان دهد، طبق ماده ۱۰۶۶ عقد از طرف او به اشاره واقع می‌شود.
فرض کنید مریم و علی هر دو لال باشند. این ماده هر دو حالت (یکی لال یا هر دو لال) را گفته است؛ بنابراین عقد از طرف آنان با اشاره واقع می‌شود، به شرطی که اشاره واضح و حاکی از انشای عقد باشد.

سؤالات پرتکرار

اگر یکی از طرفین عقد نکاح لال باشد، آیا عقد با اشاره او درست واقع می‌شود؟

طبق این ماده، بله؛ عقد از طرف لال به اشاره هم واقع می‌شود، مشروط بر اینکه اشاره به طور واضح نشان‌دهندهٔ انشای عقد باشد.

اگر اشارهٔ طرف لال واضح نباشد، این ماده چه می‌گوید؟

این ماده عقد به اشاره را به شرط وضوح اشاره وابسته کرده است؛ دربارهٔ حالت غیرواضح چیزی نگفته است.

اگر هر دو طرف لال باشند، آیا این ماده هم اعمال می‌شود؟

بله، متن هم حالت «یکی از متعاقدین» و هم «هر دو» را گفته است و در هر دو حالت عقد به اشاره از طرف لال واقع می‌شود، با همان شرط وضوح.

مشاهدهٔ متن کامل قانون مدنی ←