این ماده میگوید مأموران کنسولی ایران که در خارج از کشور کار میکنند، برای ایرانیان ساکن حوزهٔ مأموریتشان باید همان وظایفی را انجام دهند که قوانین و مقررات جاری بر عهدهٔ دوایر سجل احوال (ادارههای ثبت احوال) گذاشته است.
ماده خودش فهرستی از این وظایف نمیدهد و فقط آنها را به قوانین و نظامات جاریه ارجاع میدهد. بنابراین هر کاری که قانوناً وظیفهٔ دایره سجل احوال باشد، مأمور کنسولی هم در حوزهٔ خود نسبت به ایرانیان مقیم آن حوزه انجام میدهد.