این ماده میگوید اقامتگاه هر شخص، جایی است که هم در آنجا زندگی (سکونت) میکند و هم مرکز کارهای مهمش در آنجاست.
اگر جای زندگی و جای مرکز کارهای مهم شخص یکی نباشد، قانون میگوید آنجا که مرکز کارهای مهم اوست اقامتگاه او شمرده میشود؛ یعنی مرکز امور مهم مقدم است.
برای اشخاص حقوقی (مثل شرکتها و سازمانها که خودشان شخصیت حقوقی دارند) اقامتگاه، جایی است که عملیات آنها در آنجا انجام میشود.