این ماده دربارهٔ متهمی است که برای اولین بار یکی از کارهای گفتهشده در مواد پیشین همین قانون را انجام داده باشد. اگر دادستان موضوع را «غیر مهم» تشخیص دهد، میتواند با وعظ، توبیخ، تهدید یا گرفتن تعهد، او را تادیب کند. در این حالت پرونده بایگانی میشود و موضوع به وزارت راه انعکاس داده میشود.
همچنین اگر پرونده در دادگاه مطرح شود، دادگاه هم به تشخیص خودش حق دارد همان روشها را اعمال کند.
در پایان متن آمده که این قانون پنج ماده و یک تبصره دارد و در سال ۱۳۶۷ تصویب و تأیید شده است. همین متن مشخص نمیکند منظور از «اعمال مذکور در مواد فوق» دقیقاً چیست و معیار «غیر مهم» چیست.