این ماده میگوید اگر در همان موضوعی که در مواد بالاتر آمده، اصل کالا (خودِ کالا، نه بهای آن) موجود باشد، باید کالا به صاحبش برگردانده شود.
متن به «مورد فوق» اشاره میکند، یعنی حالتی که در مواد پیشین همین قانون گفته شده است. چون آن مواد در اینجا نیامده، نمیتوانم بگویم دقیقاً چه شرایطی باعث این حکم میشود؛ فقط همین اندازه روشن است که در آن حالت، کالای موجود به صاحبش مسترد میگردد.
این ماده دربارهٔ اینکه اگر کالا موجود نباشد چه باید کرد، یا اینکه صاحب کالا چگونه شناسایی میشود، چیزی نمیگوید.