این ماده میگوید اگر رایانه یا سامانههای ارتباطی (مثل اینترنت و تلفن) ابزار انجام یک جرم باشند، ولی خودِ این قانون برای آن کار مجازاتی تعیین نکرده باشد، با آن جرم طبق قوانین جزایی دیگر که مربوط به همان موضوع هستند رفتار میشود. به زبان ساده، این ماده میخواهد بگوید فقط چون کار با رایانه انجام شده، جرم بیمجازات نمیماند.
تبصرهٔ این ماده هم دربارهٔ رسیدگی است: اگر در بخش دوم این قانون برای بررسی جرائم رایانهای مقررات ویژهای از نظر آیین دادرسی (یعنی شیوهٔ رسیدگی در دادگاه) پیشبینی نشده باشد، طبق مقررات قانون آیین دادرسی کیفری عمل میشود.
این متن در واقع ارجاع میدهد به قوانین جزایی مربوط و به قانون آیین دادرسی کیفری؛ محتوای آن قوانین در همین متن نیامده است.