این ماده میگوید وقتی در یک پرونده، «ادله الکترونیکی» (مثل فایلهای کامپیوتری، پیامها، اطلاعات ذخیرهشده در حافظهها و مانند آن) جمعآوری شد، باید به شکلی از آنها نگهداری و مراقبت شود که سه چیز حفظ شود: درست و کامل بودن، معتبر بودن، و اینکه کسی نتواند بعداً آنها را انکار کند. هدف ماده این است که این نوع دلیل، بعد از جمعآوری خراب یا دستکاری نشود.
ماده تعیین نکرده که دقیقاً چگونه باید این نگهداری انجام شود؛ فقط گفته این کار باید «مطابق آییننامه مربوط» باشد، یعنی جزئیات را به آییننامه ارجاع داده است. در متن همین ماده هم مشخص نشده آن آییننامه چه میگوید.
در متنی که در اختیار من است، این ماده با برچسب «ماده ۴۹ قانون جرایم رایانهای» و همچنین با قید «منسوخ ۱۳۹۳/۷/۸» آمده است؛ من فقط همین نوشته را بازگو میکنم و دربارهٔ درست بودن یا اثرگذاری آن قید، اظهارنظری نمیکنم.