این متن میگوید برای توقیف سامانههای رایانهای یا مخابراتی، باید نوع، اهمیت و نقشی که آن سامانه در ارتکاب جرم داشته در نظر گرفته شود؛ یعنی روش توقیف باید با همان اهمیت و نقش تناسب داشته باشد.
متن سه نمونه از روشهای توقیف را نام میبرد: تغییر گذرواژه (رمز عبور) تا کسی به سامانه دسترسی نداشته باشد، پلمپ کردن سامانه در همان جایی که قرار دارد، و ضبط (بردن) سامانه.
در بالای همین متن عبارتی آمده که آن را «منسوخ ۱۳۹۳/۷/۸» معرفی میکند؛ من دربارهٔ درست بودن یا نبودن این عنوان و اینکه این متن الان معتبر است یا نه اظهارنظر نمیکنم و فقط همین را نقل میکنم که در خودِ متن نوشته شده است. این متن تبصره ندارد.