این متن در واقع ماده ۳۲ قانون جرایم رایانهای است که در اینجا به عنوان ماده ۷۶۰ آورده شده. بر اساس آن، شرکتها و سرویسدهندگانی که خدمات دسترسی (مثل اینترنت) ارائه میدهند موظفند دو نوع اطلاعات را نگه دارند: اول «دادههای ترافیک» که حداقل شش ماه پس از ایجادشان باید حفظ شوند، و دوم «اطلاعات کاربران» که حداقل شش ماه پس از پایان اشتراک کاربر باید نگه داشته شوند.
تبصره ۱ توضیح میدهد که «داده ترافیک» یعنی اطلاعاتی که سامانههای رایانهای و مخابراتی در مسیر ارتباط تولید میکنند تا بتوان مبدأ و مقصد ارتباط را ردیابی کرد؛ مثل مبدأ، مسیر، تاریخ، زمان، مدت و حجم ارتباط و نوع خدمت. تبصره ۲ میگوید «اطلاعات کاربر» یعنی هر اطلاعاتی دربارهٔ مشتری خدمات دسترسی؛ مثل نوع خدمات، امکانات فنی استفادهشده و مدت آن، هویت، آدرس جغرافیایی یا پستی یا IP، شماره تلفن و سایر مشخصات فردی.
در بالای همین متن نوشته شده که این ماده در تاریخ ۱۳۹۳/۷/۸ منسوخ شده است. من فقط همین چیزی را که در متن آمده بازگو میکنم و دربارهٔ آثار یا وضعیت فعلی آن اظهارنظر نمیکنم.