این ماده میگوید اگر کسی با کارهایی مثل پیکنی، دیوارکشی، جابهجا کردن مرز زمین، نهرکشی، حفر چاه یا کاشتن درخت (و کارهای شبیه این) طوری رفتار کند که نشانههای تصرف در زمینها و اموال عمومی یا اختصاصیافته به مصارف عمومی را درست کند، یا خودش یا شخص دیگری را به عنوان متصرف یا ذیحق معرفی کند، مجازات حبس از یک ماه تا یک سال برای او در نظر گرفته شده است. این حکم شامل انواع زمینهای زراعی، جنگلها و مراتع ملیشده، کوهستانها، باغها، منابع آب، چشمهها، انهار طبیعی، پارکهای ملی، تأسیسات کشاورزی و دامداری، اراضی موات و بایر و دیگر اراضی و املاک متعلق به دولت، شرکتهای وابسته به دولت، شهرداریها یا اوقاف، و همچنین املاکی که برای مصارف عامالمنفعه اختصاص یافته، میشود.
همچنین اگر کسی بدون اجازهٔ سازمان حفاظت محیط زیست یا مراجع ذیصلاح دیگر کاری انجام دهد که به تخریب محیط زیست و منابع طبیعی منجر شود، یا دست به تجاوز و تصرف عدوانی، ایجاد مزاحمت یا ممانعت از حق در موارد گفتهشده بزند، همین مجازات را دارد. دادگاه هم موظف است بسته به مورد، رفع تصرف عدوانی، رفع مزاحمت یا ممانعت از حق، یا بازگرداندن وضع به حالت قبل را دستور دهد.
تبصره ۱ میگوید رسیدگی به این جرائم خارج از نوبت انجام میشود و مقام قضایی با تنظیم صورتمجلس دستور توقف عملیات متجاوز را تا صدور حکم قطعی میدهد. تبصره ۲ میگوید اگر تعداد متهمان سه نفر یا بیشتر باشد و قرائن قوی بر ارتکاب جرم وجود داشته باشد، قرار بازداشت صادر میشود و مدعی میتواند تقاضای خلع ید، قلع بنا و اشجار و رفع آثار تجاوز کند. متن، محتوای مادههای دیگری را که ممکن است به آنها ارجاع شده باشد توضیح نمیدهد.