این ماده میگوید اگر کسی یکی از вещей/موارد فهرستشده در بندهای ۱ تا ۵ را «جعل» کند، یا با علم و آگاهی از جعلی بودن، آن را به کار ببرد (استعمال کند)، یا آن را وارد کشور کند، مجازاتش حبس از یک تا ده سال است؛ بهعلاوه باید خسارتی هم که وارد کرده جبران کند. موارد پنجگانه عبارتاند از: احکام، امضا، مهر یا دستخط مقامهای رسمی مشخصشده در بند ۱؛ مهر، تمبر یا علامت شرکتها، موسسات یا ادارات دولتی و نهادهای انقلاب اسلامی؛ احکام دادگاهها و اسناد و حوالههای خزانه دولتی؛ منگنه یا علامتی که برای تعیین عیار طلا یا نقره به کار میرود؛ و اسکناس داخلی یا خارجی و اسناد بانکی مانند براتهای قبولشده از طرف بانکها، چکهای صادره از بانکها و سایر اسناد تعهدآور بانکی.
تبصرهٔ این ماده یک حالت جداگانه را مطرح میکند: اگر کسی عمداً و بدون داشتن مستندات و مجوز رسمی داخلی یا بینالمللی، و با هدف ایجاد شبهه در کیفیت تولیدات و خدمات، از نام و علائم استاندارد ملی یا بینالمللی استفاده کند، به حداکثر مجازاتی که در همین ماده گفته شده محکوم میشود؛ یعنی اندازهٔ دقیق آن حداکثر در خود متن تعیین نشده و به مجازات مقرر در این ماده ارجاع داده شده است.
نکته: متن این ماده به مقررات و مجوزهای رسمی داخلی و بینالمللی ارجاع داده، اما توضیحی دربارهٔ محتوای آنها نداده است.