این ماده میگوید هر کاری که به عنوان «تهدید علیه بهداشت عمومی» شناخته شود ممنوع است. متن چند نمونه از این کارها را نام میبرد: آلوده کردن آب آشامیدنی یا توزیع آب آشامیدنی آلوده، دفع غیربهداشتی فضولات انسانی و دامی و مواد زاید، ریختن مواد مسمومکننده در رودخانهها، ریختن زباله در خیابانها، کشتار غیرمجاز دام، و استفادهٔ غیرمجاز از فاضلاب خام یا پسآب تصفیهخانههای فاضلاب برای کشاورزی. مجازات کسی که این کارها را انجام دهد حبس تا یک سال است، اما اگر قانون خاص دیگری برای همان کار مجازاتی شدیدتر (سختتر) تعیین کرده باشد، همان قانون خاص اعمال میشود.
تبصرهٔ ۱ میگوید تشخیص اینکه یک اقدام، تهدید علیه بهداشت عمومی و آلودگی محیط زیست است یا نه، و همچنین غیرمجاز بودن کشتار دام و دفع فضولات دامی، و نیز اعلام جرم، بر عهدهٔ وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، سازمان حفاظت محیط زیست و سازمان دامپزشکی است (هر کدام در مورد خودش).
تبصرهٔ ۲ معنی «آلودگی محیط زیست» را توضیح میدهد: پخش یا آمیختن مواد خارجی به آب، هوا، خاک یا زمین، به اندازهای که کیفیت فیزیکی، شیمیایی یا بیولوژیک آن را طوری تغییر دهد که برای انسان یا دیگر موجودات زنده، گیاهان، آثار یا ابنیه مضر باشد. نکته: در متن این ماده عبارت «مجازشدیدتری» آمده که به نظر میرسد منظور «مجازات شدیدتری» باشد، ولی خود متن صریح نیست و این یک ابهام در نگارش است.