این ماده دربارهٔ «دیه جنایت بر میت» است؛ یعنی وقتی کسی به بدن یک فرد فوتشده آسیب یا تعرضی وارد میکند. متن میگوید این دیه — چه آن آسیب عمدی باشد و چه غیرعمدی (خطایی) — باید توسط خودِ مرتکب پرداخت شود.
نکتهٔ اصلی ماده همین است که پرداختکنندهٔ دیه، خودِ شخص مرتکب است و متن میان حالت عمدی و خطایی در این جهت تفاوتی قائل نشده است.
متن ماده کوتاه است و تبصرهای همراه آن ذکر نشده؛ همچنین دربارهٔ مقدار دیه یا نحوهٔ محاسبهٔ آن در همین متن چیزی گفته نشده است.