این ماده میگوید اگر در نتیجهٔ یک آسیب، توانایی فرد برای نزدیکی (مقاربت) بهطور کامل از بین برود، دیهٔ آن «دیه کامل» است.
نکتهٔ مهم این است که حکم فقط به حالت «از بین رفتن کامل» اشاره دارد؛ یعنی اگر این توانایی فقط کم شود یا بخشی از آن از دست برود، این ماده دربارهٔ آن چیزی نمیگوید.
این ماده تنها مقدار دیه را بیان میکند و دربارهٔ این موضوع که دیه به چه کسی پرداخت میشود، چه کسی باید بپردازد یا چگونه اثبات میشود، توضیحی نمیدهد و در متن حاضر به مادهٔ دیگری هم ارجاع نشده است.