این ماده دربارهٔ دیهٔ از بین بردن شنوایی است؛ یعنی وقتی کسی شنوایی گوش کسی را از بین میبرد، باید دیه بپردازد. بر اساس این متن، اگر شنوایی هر دو گوش از بین برود، دیه کامل تعلق میگیرد و اگر فقط شنوایی یک گوش از بین برود، نصف دیه کامل پرداخت میشود.
نکتهٔ دیگری که در همین ماده آمده این است که یکسان بودن یا نبودن میزان شنوایی دو گوش اثری در حکم ندارد؛ یعنی حتی اگر شنوایی دو گوش با هم برابر نباشد، باز هم از بین بردن شنوایی هر دو گوش دیه کامل و از بین بردن شنوایی یک گوش نصف دیه کامل دارد.
این متن فقط مقدار دیه را تعیین میکند و دربارهٔ مقدار ریالی دیه کامل یا شرایط دیگر چیزی نگفته است؛ متن به مادهٔ دیگری هم ارجاع نداده است.