این ماده دربارهٔ حالتی است که کارشناسی نظر میدهد منفعتی که از بین رفته یا ناقص شده، در مدت معینی برمیگردد یا جبران میشود. در چنین حالتی، اگر فرد آسیبدیده (مجنیٌ علیه) پیش از پایان آن مدت تعیینشده فوت کند، دیه ثابت میشود.
به عبارت ساده، اگر قرار بود صبر کنیم ببینیم آن منفعت در مدت مشخص برمیگردد یا نه، ولی فرد قبل از تمام شدن آن مدت فوت کند، دیگر همان حکم ثابت شدن دیه اعمال میشود.
در متن ارائهشده تبصرهای برای این ماده ذکر نشده است.