این ماده دربارهٔ کندن دندان شیری است. بر اساس آن، اگر دندان شیری کسی کنده شود، دیه آن «یک صدم دیه کامل» است. اما اگر کندن آن دندان باعث شود که دندان دائمی دیگر در آن محل درنیاید، باید دیه کامل دندان دائمی پرداخت شود.
تبصرهٔ این ماده حالتهای دیگری را جدا کرده است: شکستن، معیوب کردن و شکافتن دندان شیری. در این سه حالت، بهجای مبلغ معین، «ارش» پرداخت میشود؛ یعنی جبرانی که در این متن برای آن مبلغ مشخصی تعیین نشده است.