این ماده دربارهٔ «دیه» از بین بردن دندانهای دائمی انسان است. طبق این متن، اگر همهٔ ۲۸ دندان دائمی از بین برود، دیهٔ کامل تعلق میگیرد و این دیهٔ کامل میان دندانها به این شکل تقسیم میشود:
الف: دندانهای جلو (پیش، چهارتایی و نیش) که در بالا و پایین روی هم ۱۲ عدد هستند، سهم هر کدام یکبیستم دیهٔ کامل است.
ب: دندانهای عقب که در چهار سمت پایانی بالا و پایین قرار دارند و در هر سمت یک دندان ضاحک و سه دندان ضرس هست و روی هم ۱۶ عدد میشوند، سهم هر کدام یکچهلم دیهٔ کامل است.
متن به مقدار ریالی دیهٔ کامل اشارهای نکرده و آن را تعیین ننموده است.